Dat heb ik wéér

Ik ben normaal nooit van het zeuren, maar ik zit even op het punt dat ik lekker even ongevraagd ga zitten klagen. Want ik ben er eventjes klaar mee. Het zit me – weer eens – niet mee: ik ben hartstikke ziek. Ik hoor iedereen alweer denken: nou goed, je bent ziek. Shit happens. Lekker uitzieken en verdergaan met het leven. Deze dagen werkt het net even niet zo voor mij.
Lees verder

Advertenties

Een terugblik en een blik in de toekomst

Voor degenen die het niet weten: ik ben zo’n persoon die moet werken voor alles wat hij doet. Niks komt bij mij aanwaaien, ook al lijkt dat soms wel enorm. Hetgeen waarvoor ik misschien wel het hardst voor moet werken, is mijn geluk – best logisch, gezien de titel van mijn blog. Daarin heb ik ruim drie en een half jaar geleden een grote en zware stap moeten zetten: afzakken van vwo naar havo.
Lees verder

Een korte mededeling

Ik ben de afgelopen maanden heel intensief bezig geweest met het bloggen. Ik krijg hier heel veel energie van, maar de afgelopen periode merk ik gewoon dat ik er te weinig tijd en energie voor heb. Sinds school weer is begonnen, voel ik weer wat meer druk, en aangezien ik in 6 vwo zit en in mijn examenjaar, is het gewoon heel druk. Hiervoor heb ik een besluit genomen:
Ik ga weer 2 keer per week posten: op woensdag en zondag. Dit zijn dagen, waarop ik toch wat meer tijd heb en ik nog steeds regelmatig post en iets meer ruimte geef aan mezelf. Ik merk de laatste maand gewoon dat ik te veel druk voel voor het bloggen en dat is iets wat ik niet wilde. Ik wil het bloggen niet laten voelen als een verplichting, maar als een hobby en een uiting van mezelf en mijn passie delen voor het schrijven, fotograferen en alle andere dingen die ik zo leuk vind. Echter ervaar ik het nu net even anders, waardoor ik even een stapje terug neem.

Niet getreurd, ik ben er nog steeds, alleen iets minder frequent. Dit is even om voor mezelf te zorgen.

Mindset saves your life

Something that is very modifying when recovering, is your mindset. As long as it’s set the wrong way, you won’t make any progress. I can guarantee you that. I have been there. I have been denying my mental illness for years and I barely worked on recovery, because I believed I would never change anyway. But at some point, I did and it was the best thing I ever did. It saved my life.

If you ask my closest friends about my depression, they will most definitely say it has been there for years. The next question you might ask, is “Why didn’t you look for help?” It is very easy. I didn’t want to be helped. I wanted to stay the same old miserable me, for the rest of my life.
No, that’s not entirely true. I wanted to get better, I wanted to be a better me, but I figured that would just be the next Mission Impossible movie. Although I tried to get better, I kept on failing and I kept on having the same old bad habits. Moreover, I genuinely thought I could do it alone.

But I couldn’t. At the beginning of 2017 I Collapsed. That definitely does not cover the extend of the problem I was facing. My depression had never been more serious and heave measures had to be taken. I had been put into a speed programme for heavier psychological help and thank God that happened.
Even though my mind said I wasn’t capable of recovering, I have made huge steps. My brain constantly kept telling me “You are not worthy of living” or “People don’t care about you” and “You will stay this way forever.” And eventually I started believing my demons.

However, I defeated them. I started fighting against my worst enemy: my brain. I stopped believing what they told me. I realised that I had to change my mindset in order to get better. So I did. I started working for my happiness – nonetheless, it is my own responsibility – and I started to exclude the negative shit from my surrounding, starting with the wrong thoughts and people.

6 months later, I have grown, and it might be weird to say that myself, but it’s true. I am slowly starting to be me again. If I can fight my mental illness, so can you. So why don’t you start today?

Stop the taboo

As some of you might have noticed on my instagram, my Social Media will be in the light of the Mental Health Awareness Week, this will be lasting from the first of October until the seventh of October. I truly think mental health is really important. As I have stated in my Instagram post: “Your heart might be your heart that keeps you alive, but it is your mind what makes you breathe.”
Read more

(On)verborgen taboes // Leven met dwang en depressie

Het leven is gecompliceerd, maar het wordt tegenwoordig nog lastiger gemaakt door een aantal taboes, waarmee men kampt. Tijd voor actie. Tijd om deze taboes bespreekbaar te maken. Tijd om verandering te brengen. Daarom ben ik mijn eigen rubriek begonnen: (On)verborgen taboes. Ik wil op mijn eigen manier dingen bespreekbaar maken. Al is het maar op kleine schaal. Er zijn al genoeg issues in onze samenleving, en wij kunnen er samen voor zorgen dat het er minder worden.

Deze week vertelt Rob zijn verhaal die door de jaren heen een dwangstoornis opliep en ook nog depressief werd.
Lees verder

The fear of love

“And as we were gazing into the night skies
You looked away from the stars
To glance at me, since you saw
Another universe in my eyes

The kind you could watch
All day, all night, 365 a year
Until death did us part
But that never happened

Since I ran, away
Far, far away from all of this
Madness and chaos
Due to my fear

My fear to love
And to be loved

Cause darling, the last person,
To love me, broke my heart
Into infinite pieces
Never to mend again”


Dit gedicht schreef ik een periode, waarin ik een kleine dip ondervond. Een minimale dip, maar met de standaard gevolgen. Het vertrouwen in mezelf was weer eens ver te zoeken, ondanks alle angsten die ik had overwonnen en alle bergen, die ik heb beklommen en alle bruggen waar ik overheen ben gegaan. Onzekerheid hoort bij het leven, zelfs bij de meest zelfverzekerde mensen komt het voor dat het vertrouwen eventjes verdwijnt. Maar lieve lezers, hold on. Want het wordt beter. Ooit dacht ik dat het niet beter werd, kijk nu naar mij. En zo zijn er nog talloze voorbeelden.

Hou vol.

Ik wil op reis

“Wanderlust
Noun, uk /ˈwɒn.də.lʌst/ us /ˈwɑːn.dɚ.lʌst/
The wish to travel far away and to many different places:
In July wanderlust takes over the whole nation.”
– Cambridge dictionary

Als ik ergens last van heb, dan is het ‘wanderlust’. Ik wil altijd heel graag nieuwe landen bezoeken, nieuw culturen ontdekken en alles wat bij reizen komt kijken. Ik heb al eerder een paar travelblogs online gezet. Hier en hier de link daarnaartoe. Maar ik wil meer.
Lees verder

Stiekeme zenuwen

Als ik heel eerlijk ben, moet ik toch echt bekennen dat ik zenuwachtig ben voor de komende maanden. Waarom? De winter komt er weer aan. Nu het officieel herfst is geworden, wordt het voor mij ook weer een stukje spannender. Deze periode vorig jaar merkte ik dat het weer ietsjes minder ging en heb ik de eerste stap naar hulp ondernomen. Iets wat destijds heel eng was, maar gelukkig heel goed heeft uitgepakt. Maar hoe kijk ik aan tegen de komende winter?
Lees verder